Tess Dingemanse
God sprak tot mij, waarom zou ik niet luisteren?
Ik ben vroeger altijd heel erg onzeker en bang geweest. Ik kon mezelf soms wel uitkotsen als ik voor de spiegel stond en gek maken met gedachtes, je bent niet genoeg, kijk naar je zelf, zie je wel je kan het niet. Ik durfde niet meer naar buiten omdat ik bang was dat er iets ergs zou gebeuren. Ik kon het niet goed doen voor mezelf en kon zo boos worden. Ik leefde weinig met God, ik bad wel elke dag, maar het was meer een moeten dan een willen. Dit jaar kwam ik op de Betteld en God raakte mij diep als het ging over leugens over jezelf of die je hebt gehoord van anderen over jou. Ik liet voor me bidden en vanaf toen veranderde al iets. Ik ging God meer begrijpen, ging vaker bidden, ging wat vaker oprecht lezen wat er in de bijbel stond. Ik voelde mij een sterker mens, alsof ik samen met iemand was in plaats van alleen.
Ik zat in de samenkomst toen deze doopdienst werd aangekondigd. Ik wist wel dat ik mij wilde laten dopen, maar nog niet nu. Vond mezelf te jong en wist dat ik nog veel te leren had over het geloof. Alleen toen had ik het gevoel dat God tot mij sprak "Tess laat je dopen". Ik dacht dit is een foutje, maar het verlangende gevoel bleef de hele dienst...het bleef toch wel een drempel, maar God sprak tegen mij dus waarom zou ik niet luisteren?
Ik wil niks anders meer dan een leven met God. Hij is voor mij een tweede papa die er altijd voor mij is en naast mij staat in wat er ook gebeurt. Ik wil het oude leven achter mij laten en samen met Jezus in mijn nieuwe leven stappen om mensen te inspireren in de liefde van God.
