
Monique Hendrikse
Dat donkere stukje in mij
Wat niemand ziet
Altijd maar dat masker op
Ziet iemand de strijd
En dat donkere stukje daar
Verloren en leeg
Ziet iemand mij wel staan
Ik ben verdwaald in dit verhaal
Jarenlang gestreden, zo lang al gebeden
Scheldend naar de hemel gekeken,
met gebalde vuisten
waarom zou ik nog bidden
als ik toch geen antwoord krijg
moe, terneergeslagen en kapot
eenzaam, verlaten en zo ver afgedwaald.
Jarenlang gestreden tegen anorexia en de strijd is nog niet voorbij, strijd ik niet gewoon nog?
Zo vaak op een kruispunt gestaan… Welke kant zal ik uitgaan?
Als ik er nou gewoon een einde aan maak heb ik rust,
Zo vaak gedacht, maar niet gedaan. Want stel dat het mislukt
En achteraf,
Was het God die mij tegenhield en opving! Ik kwam terug bij Jezus
Toen kreeg ik te maken met een plotseling overlijden van een heel goede vriend. Ik ervaarde God van heel dichtbij, maar dat viel in 1 klap weg. God viel letterlijk van zijn voetstuk af. Ik bleef achter met vragen die ik dacht nooit te stellen. Wat had ik nou aan zo een God, het hoefde niet meer. Ik was boos en teleurgesteld.
En toen ik uiteindelijk niets meer overhad, dan alleen nog een moegestreden en leeg hart
Was Jezus daar vanuit de verte
Hij bleef op mij wachten terwijl ik was afgedwaald.
Hij rende naar mij toe vanuit de verte en droogde al mijn tranen af
Bij mij mag je huilen, bij mij mag je schuilen, bij mij mag je zijn.
Dus kom maar bij mij, hier is een plek
Hoe hard ik ook mijn best deed bij Hem vandaan te blijven
Hoe harder ik ook schreeuwde, hoe wijder Zijn armen open.
Toen ik de keuze maakte mij te laten dopen begon daarmee ook de strijd en kwamen de vragen en twijfels. Maar het verlangen bleef. En ik leerde dwars door mijn twijfels heen dat er ook een plek is voor mij, ik mag struikelend achter Jezus aan. Jezus zegt: ik hou van jou, mijn kind je bent geliefd. Je bent door mij geweven, liefdevol bedacht. Ik mag komen zoals ik ben en mij laten dopen als start van een leven met en voor Jezus.
Ik wil een nieuw leven beginnen samen met Jezus en mijn oude leven achter me laten. Jezus liet 99 schapen achter om mij te vinden, wie ben ik dan om die uitgestoken hand niet aan te nemen en achter Hem aan te gaan, al is het soms struikelend en met twijfels. Ik wil Jezus achterna gaan die mij is voorgegaan. Het kruis van Jezus houd ik voor ogen. Jarenlang afgedwaald, maar dit is mijn stap naar Jezus toe.
Ik wil niet meer terug naar waar ik was
Ik wil zien wat ik toen zag
en op dit moment geef ik mij opnieuw.
Ik zie ook mijn naam in uw wonden staan.
And on your hand you’ve written out my name
I am your beloved

