Doopgetuigenissen

Ik ben Bas Verburg en wil graag delen waarom ik mij wil laten dopen. 

Als kind was ik niet degene die de meeste aandacht vroeg. Terwijl er om mij heen van alles gebeurde, leerde ik mezelf wegcijferen. Ik dacht: “Als ik me maar stilhoud, als ik maar niet lastig ben, dan blijft alles rustig.” Zo werd ‘onzichtbaar zijn’ mijn overlevingsstrategie en bouwde ik een muur. Die houding heb ik meegenomen het leven in. Als het spannend werd, zocht ik een achterdeur. Een manier om te ontsnappen voordat iemand écht iets van me zou zien of verwachten. En ook bij geloof deed ik dat. Ik geloofde wel, maar hield het op een afstandje. 

Op het laatste WAY-kamp werd mij een spiegel voorgehouden. Ik heb gezien hoe jongeren konden worstelen met dezelfde gevoelens, maar tegelijkertijd vol konden vertrouwen. Ik mocht zien hoe je blind kunt vertrouwen op Hem. Ik hoef me niet te verstoppen, maar mag vertrouwen op Jezus. 

De doop voelt voor mij als het moment waarop ik mijn opgebouwde muren mag afbreken. Vandaag stap ik uit de schaduw, in het licht. Ik laat het oude, onzichtbare leven achter in het water en sta op in het nieuwe leven dat Jezus mij geeft. Een leven waarin ik me niet langer verstop, maar gezien mag en wil worden. Niet om wie ik probeer te zijn, maar om wie ik in Hem ben. In de doop erken ik dat ik dit niet alleen kan, maar alleen met Jezus als mijn Redder.