Eva Joosse
Ik ben opgegroeid in een gelovig gezin en ging als kind regelmatig naar de kerk.
Maar begin twintig koos ik ervoor om mijn eigen weg te gaan. Ik wilde de wereld
ontdekken. Het leven ging zijn gang: met hoogte- en dieptepunten. Toch bleef er iets knagen — een leegte die ik nergens echt kon vullen. Ik zocht, vond af en toe een glimp van geluk, maar nooit iets blijvends.
Tot mijn moeder me uitnodigde voor de kerstnachtdienst van Mozaiek in 2023. Ik
ging mee. Maar daar, in die dienst, gebeurde er iets. Ik voelde een diep, intens
verlangen. Iets in mij wist: dit is wat ik mis.
Thuisgekomen ging ik op mijn knieën in de keuken. Ik huilde, gebroken maar
oprecht, en vroeg Jezus om terug te komen in mijn leven. Ik wilde het niet meer
alleen doen. Ik pakte de folder van Mozaiek, daarin stond een QR-code voor de
Alpha Bible app, met de uitnodiging om met die app de bijbel in één jaar te lezen, waar ik direct mee begon.
Vanaf dat moment veranderde er iets in mij. De woorden in de Bijbel grepen me. Ik ging bidden, worship muziek begon wereldse muziek te vervangen. Ik keek er elke dag naar uit om weer verder te lezen. Mijn hart werd geraakt, laag voor laag.
Maar die verandering bleef niet zonder strijd. Er kwam storm in mijn leven, heftig en redelijk onverwacht. Het voelde alsof er oorlog uitbrak en ik niet wist waar ik en mijn dochter veilig waren. In die chaos kreeg ik een droom, ik zat onder water en kon me niet bewegen. Jezus vertelde mij twee keer: “Je hoeft alleen maar je ogen open te doen”.
Die woorden lieten mij niet meer los. ‘Water’ werd een thema. Vaker vroegen mensen of ik me wilde laten dopen. En telkens antwoordde ik: “Ja, maar nu nog niet”. Tijdens elke doopdienst voelde ik het verlangen, ik wilde in dat water springen, maar iets hield me tegen. Angst. Voor de reacties en gevolgen, voor nog meer strijd, terwijl ik al zoveel te dragen had.
Toch bleef het roepen. Liedjes raakten me, gesprekken bemoedigden me, en na de
open Bijbelavond over de doop werd het me duidelijk: ‘ik hoef niet bang te zijn’. Hij is er. Ook ná mijn doop. Hij zal voor mij vechten. Ik hoef het niet alleen te doen.
En dus heb ik besloten: ik laat me dopen! Omdat ik aan de (geestelijke) wereld wil
laten zien dat ik voor Jezus kies. Want in het water, in de storm, is Hij bij me. En ik wil Zijn uitgestoken hand vast pakken, mijn oog op hem gericht houden en vertrouwen dat ik niet zal zinken. Maar mét Hem op het water zal lopen.
Jesaja 43:1-2
Wees niet bang, want ik heb u vrijgekocht, ik heb u bij uw naam geroepen, u bent
van mij. Als u door diepe wateren moet, ik zal bij u zijn. Als u rivieren moet
oversteken zult u niet verdrinken!
