
Jonathan Kruikemeijer
Ik ben christelijk opgegroeid, maar door omstandigheden is mijn relatie met het geloof langzaam verwaterd. Ik heb er nooit afstand van gedaan, maar ik was er niet meer mee bezig. Ik was meer bezig met een manier zoeken om die leegte op te vullen. Dit vertaalde zich naar roken, drinken, drugsgebruik en niet zuiver omgaan met vrouwen.
Toch diep van binnen voelde ik het geloof altijd aan me knagen. Alsof iets mij terug die kant op riep. Maar zelf kon ik daar nog niet aan toegeven, omdat ik wiskundig, psychologisch en wetenschappelijk ingesteld ben. Ik had te veel vragen en ik dacht dat dit niet samen zou kunnen met geloof (niets is minder waar weet ik nu).
Toen ik langzamerhand meer begon te denken hierover begon ik steeds meer mensen te spreken en steeds meer filmpjes hierover te kijken. Tot ik op een punt was dat ik voor beide kanten van de medaille een “perfect” argument had.
Plotseling besefte ik dat er eigenlijk nog maar 1 ding was dat mij de grens over kon helpen om te gaan geloven. Dit was het geloven zelf. Je kan namelijk (bijna) alles geloven, zolang je er in wil geloven. Ik wilde waarheid én ik wilde geloven. Maar niet blindelings.
Met die eerlijkheid en openheid die ik daar in mezelf vond, ben ik opnieuw gaan onderzoeken. Maar dit keer door een heel andere bril. Ik wilde de waarheid vinden en ik hoopte dat het christendom waar zou zijn. Ik wilde aan mezelf bewijzen dat het waar was, hoe moeilijk dat ook zou worden.
Vanaf dat ik me zo ben gaan verdiepen werd er 1 ding steeds duidelijker: ik ben opnieuw aan het geloven, ik ben opnieuw aan het vertrouwen en het werk dat God begon in mij als kleine jongen heeft hij niet losgelaten. Psalm 138:8.
Nu inmiddels een aantal jaren nadat ik mijn deep-dive in geloof begon en 1,5 jaar sinds ik nu (weer) overtuigd christen ben, besluit ik me te laten dopen. Om mijn geloof te vereeuwigen, volledig mijn lot in Gods handen te leggen en volledig het pad te volgen dat Hij voor mij heeft bepaald.
Sinds ik deze keuze gemaakt heb en dit voor mezelf op een rijtje heb, is in de laatste maand mijn leven zo veel veranderd. Alles is omgeslagen van mijn werk tot mijn privéleven en mijn relaties. Ik kan niet meer dan dankbaar hiervoor zijn. Nu ben ik standvastig in geloof en leg ik mijn problemen bij Hem neer. In volledig vertrouwen dat Hij een betere oplossing voor mij heeft dan ik ooit zelf zou kunnen bedenken.
Zoals wordt gezegd in psalm 16:8. “Ik stel mij de Heere voortdurend voor ogen; omdat Hij aan mijn rechterhand is, wankel ik niet.”
Ik kan niet wachten om het werk te doen dat Hij voor mij in petto heeft.

